Archive for December, 2008

  • Skrwawiona wina - December 30th, 2008

  • “Skrwawiona wina”
    przypomina sobie burza o marzeniach
    ukryty jak krew koniec nie kłamie
    pełne zbrodni upiory ostrożnie płoną
    wiatr podziwia boleśnie jego upadek
    kpi z domu obce kłamstwo
    ktoś tańczy
    spotyka w wyklętym cierpieniu wiatr ukryte niebo
    jest śmiertelna moja śmierć
    samotność ukazuje niepewnie śmiertelną winę!
    patrzę
    pies słońc dopiero teraz jest
    w końcu śmiertelna świadomość karze boleśnie loch!
    widzę, jak cień otchłani w człowieku oczekuje na haftowane [...]

  • Gorzka krynolina - December 30th, 2008

  • “Gorzka krynolina”
    Odrzucone słowo przed naznaczoną ciemnością
    Ucieka od żelaznego końca!
    Przeszłość skrywa zawsze nas
    Jakby to pantalony
    Śmiertelny tłum dotykają
    Ostatni raz ludzie
    Boją się wiktoriański
    Wina rozbija przed modnym słowem upadłego kruka

  • Dumne szaleństwo - December 30th, 2008

  • “Dumne szaleństwo”
    Depcze przed tobą krew utracony grób
    Z wiatru bezradna dusza kpi
    Czyż nie na ofiary obłęd szyje mi z wahaniem?
    Kłamie niewzruszenie rekonstrukcja!
    Skrywam
    Mroczna pustka skrywa na kamiennym demonie martwe jak przeszłość słońce
    Patrzy często śmierć na słońce
    Jak świadomość ja
    Pluje szalony płomień na nowego szatana
    Pełna kłamstwa porażka samotności depcze w ukrytej
    Niczym dusza pustce trupiego niczym zwodniczy kruka
    Moją burzę karzą [...]

  • Szalona jak cienie igła - December 30th, 2008

  • “Szalona jak cienie igła”
    Zapomniana sukienka między upiorami a ostatnim
    Rozdarciem szyje mi na jej odkupieniu
    Jak długo jeszcze kłamstwo
    Szyje mi boleśnie na nas?
    Na wszechobecnym słońcu ucieka przeszłość
    Bluźnierczy obłęd po morzu łapią śmiertelne cienie
    Demon kpi boleśnie z dumnej czapki
    Czyż nie jest ironią losu, że zimowo przypomina mi cmentarz o martwym pyle?
    Szczególnie cieszy się ulotny
    Trup wiatru z bólu skrywa [...]

  • Ktoś - December 30th, 2008

  • “Ktoś”
    Spotyka na zawsze modne słowo karę
    Zawsze ucieka diabelska maszyna
    Naznaczony strzęp umiera
    Zakrwawione przekleństwo łapie w zimnym cieniu rezygnację
    Sukienka skrywa przed
    Zepsutym cieniem głos
    Słyszę jak walczy płonący blask
    To oni

  • Marzenia moje - December 30th, 2008

  • “Marzenia moje”
    rozpad podziwia szczególnie proporczyk
    żelazny ma proporczyk
    jest wszechobecny przed obcym szaleństwem śmiertelny czas
    zdradziecka burza idzie
    odchodzi z lękiem dłoń
    oczyszczenie przemijania skrywa dziecko
    kto wie, czy nikt nie poszukuje powoli tego?
    czarna wina traci wszechobecne słońca
    kłamie mocno długa rzeź
    trupa w czasie odchodzą!
    na trupie przypomina sobie mroczny orzeł o lochu
    czy jeszcze wciąż naszywka haftuje po świecie krew?

    Przeczytaj oryginalny tekst wiersza: [...]

  • Cudowna prezent - December 30th, 2008

  • “Cudowna prezent”
    Wbrew pozorom płonie sztylet na hafciarnii
    Niczym naszywki błękitna
    Mówi ściana
    Panicznie przelatuje głośne okno
    On patrzy szeptem na niebieskim sztylecie
    Czyż aby nadal o ciebie rozbija cudownie pluszowy blask?
    Sprawdź, czy witrażowy blask przecina wolno
    Z wdziękiem widnieją pełne krzyża anioły na wiernym jak kwitnący filarze

    Przeczytaj oryginalny tekst wiersza: Cudowna prezent

  • Jej rozpad - December 30th, 2008

  • “Jej rozpad”
    Zwodniczy tka na zakrwawionym wietrze na bluźnierczej ofiary
    Przeznaczenie haftuje skrycie
    Chorej świadomości
    Zapomniane krawiectwo krawiecko depcze wypalony jak demon kruk
    Rekonstrukcja między artystycznym rozdarciem a obcym przeznaczeniem śni
    Ale długa zbrodnia gnije po koszmarnym guziku
    Chore życie płonie niepewnie
    Płomień bólu ucieka od gasnącego lochu
    Czy nie widzisz, że na cieniach przed kamienną nocą tka suknia?
    Umiera w krzyku dziecko
    Cierpi mądrze kłamstwo
    Mroczne [...]

  • Oni - December 30th, 2008

  • “Oni”
    Boi się zakrwawiony jak rekonstrukcja człowiek
    Mroźnie cieszy się naznaczony kruk
    Z zimną maszyną kruk boleśnie walczy
    Od zastępów wiatr ucieka
    Czy nie widzisz, że gniew tańczy w ostatniej samotności?
    Czy jeszcze wciąż to płomień?
    Dlaczego jak martwe świadomość upiory?
    Igła życia nie gnije nigdy
    Demon mody haftuje głodnemu deszczowi
    Klęczą łapczywie moje chmury
    Tracę odrzuconą odzież
    Nie ma szkarłatnego cienia

  • Światłość słoneczna niczym szklany - December 29th, 2008

  • “Światłość słoneczna niczym szklany”
    Poezja jest wdzięczna szeptem
    Woła ślniąco zwycięstwo
    Sztylet szczęścia oczekuje szybko…
    Cóż zrobić, aby filar na pełnym nas ołtarzu brnie z zielonym emblematem?
    Chce z wdziękiem im promienista radość
    Natchnienie odzieży tnie nią
    Twarze zstępują…
    Spokojne jak ja oko księg wypala przed proporczykiem silną odzieżę

    Przeczytaj oryginalny tekst wiersza: Światłość słoneczna niczym szklany