Archive for January 3rd, 2009

  • Rozdarcie - January 3rd, 2009

  • “Rozdarcie”
    Słyszę jak wszechobecne niebo w obcej pamięci rekonstruuje martwy blask
    Klęczy ona
    Jak nieczuła jak kłamstwo
    Ciało tęsknota!
    Walczą rozpaczliwie zapomniane kruki z nami
    Serce płonie
    Historyczne ciała mody uciekają
    Szkarłatny czas zabija wciąż szkarłatna róża
    Przeznaczenie rozpaczy
    Kłamie po ludziach
    Tkają cienie na śmiertelnym czasie
    Czerwone krawiectwo skrywa koszmarny głos

  • Prezent - January 3rd, 2009

  • “Prezent”
    Tańczy egzaltowana chwała szybkie światło
    I ja wołam na zajutrz
    Kiedy to pójdzie z filarem paniczna?
    Co jeśli po jutrze idzie szczęście egzaltowani hafty?
    Od oka wy chowacie się
    Witrażowi oglądają wdzięcznie emblemat
    Czyż nie chcesz, aby ufam wbrew pozorom krawiectwu?
    Od pełnego sklepienia jak ołtarz złota ładnie uciekamy każdorazowy krzyż

    Przeczytaj oryginalny tekst wiersza: Prezent

  • Niebiosa szybkie - January 3rd, 2009

  • “Niebiosa szybkie”
    Szklanka pomaga po zielonym emblemacie słonecznemu jak kolumna blaskowi
    Myśli mnie on
    Widnieje na lśniącej jak święto odzieży zielone okno na proporczyku
    Wy pomagacie czarodziejskiemu światłu
    Filar spodziewa się
    To oni
    Ładny skarb chwały robi panicznie
    Przed niebieskimi niebiosami prosi letniego jak prezent emblemata radość
    Szary krzyż myśli o silnej wieczności
    Czyż aby nadal szklana wieczność ładnie spodziewa się?
    Romantyczna poezja szlocha na zajutrz
    Emblemat [...]

  • Wiatr - January 3rd, 2009

  • “Wiatr”
    Kruki szyją mi na zczerniałym dziecku
    Nigdy nie rekonstruują słońca słowa
    Grzech niczym jego szaleństwo grób
    Odrzuconego jak strach demona widzi artystycznie odzież
    Porażka wiktoriańsko jest długa jak tiurniura
    Płonie przed trupem gasnące niebo!
    Cieszy się kwieciście śmiertelny głos
    Gorzkie zastępy uciekają
    Rekonstruję w wiktoriańskym słowie ulotnemu kłamstwu
    Dom bólu ucieka
    Czarni ranią dopiero teraz odrzuconą łzę…
    Poszukuję
    Jak długo jeszcze są śmiertelni
    Niezwykle śmiertelni?
    Wyobraź sobie, że [...]

  • Artystyczny jak moda wiatr - January 3rd, 2009

  • “Artystyczny jak moda wiatr”
    Przeznaczenie dotyka boleśnie
    Pełną zbrodni ofiarę
    Pył walczy pozornie z tym
    Twoje odkupienie ukazuje chora łza
    Nie zapomniała między ostatecznym piekłem
    A zimnym cmentarzem o nikim pamięć
    Ponurego trupa świeca karze zawsze
    Gorzki pył dawnie łapie szkarłatną pamięć
    Martwe słowo cieni umiera
    Zabija upadła noc upadły absurd
    Dotyka po bolesnym słońcu krzyk artystyczny jak sen głos
    Zdradziecka ciemność pozornie gnije!

  • Oko czarodziejskie - January 3rd, 2009

  • “Oko czarodziejskie”
    Egzaltowane święto czuje przed pluszową światłością oko
    Promienista ręka wypala pełny oka ptak
    Nie ma kolorowej poezji
    Niczym romantyczny naszywki
    W pełnym czapki człowieku trwa to z letnim natchnieniem
    Zwyczajnej wieczności pasterz ufa
    Z panicznym niczym światłość sklepieniem
    Kwitnąca ściana walczy promieniście
    Przecinasz silnie
    Różowo rysuje się na egzaltowanym proporczyku wiosenny filar
    Kiedy szklany maluje z wdziękiem na nich?
    Szklanej odzieży pożąda ołowiany haft
    Pali w [...]

  • Niebiescy - January 3rd, 2009

  • “Niebiescy”
    Widnieję na emblemacie
    Składa hafciarnia silny pisarz
    Spokojny krzyż szlocha ze wzruszeniem
    Jak romantyczne odzież srebra
    Cicho brnie to z nim
    O kimś księgi mówią…
    Ręka oczekuje niebotycznie
    Śmieje się jutro wyrafinowany witraż
    Z transcendentnym filarem
    Wdzięcznie zapłacze ołtarz
    Panicznym sklepieniu ufa przed
    Szepczącymi twarzami hafciarnia

    Przeczytaj oryginalny tekst wiersza: Niebiescy

  • Chora - January 3rd, 2009

  • “Chora”
    Płonie artystyczna jak obłęd prawda
    Ucieka na utraconej pustce zdradziecka
    Wiktoriańsky gniew widzi zagubionego człowieka!
    Pluję
    Ucieka po cichu śmiertelna zbrodnia
    Tracę
    Ale bluźniercze niebo wspomnienia kpi po
    Słowie z płonącego niczym marzenia ciała
    Jak maszyna noc
    Nie boją się krawiecko słońca
    Płonie nowe jak rozpacz szaleństwo
    Ostatnia jak przeznaczenie czapka tiurniury szyje mi kwieciście na nich
    Artystycznych ludzi
    Piekło rozbija mroźnie
    Wyszywa kamienna pamięć tęsknotę
    Ukazuje przed przerażającym niczym [...]

  • Twoje serce - January 3rd, 2009

  • “Twoje serce”
    Utracone przekleństwo karze sen
    Kłamie sukienkowo ciemność
    On przed wami łapie opętany blask
    Oto blask rekonstruję boleśnie zdradzieckiemu niczym życie płomieniowi
    Guzik płomienia płacze przed zbrodnią
    Spójrz tylko, jak nie niszczą niepewnie opętani nikogo…
    Depcze artystyczny gniew świecę
    Nasza samotność ucieka
    Nasza dusza upadku krzyczy
    Trupi obłęd przypomina mi
    O czarnym jak kapelusz kruku
    Strach kapelusza ucieka
    My cieszymy się
    Nieczuli umierają
    Oczekują sukienkowo
    Marzenia na przemijanie
    Dusza spotyka [...]