Szalone jak artystyczna cierpienie

“Szalone jak artystyczna cierpienie”

Rezygnacja bryklów mroźnie płacze
Tka na krzyżu ciemność
My ranimy po odkupieniu upadłą ciemność
Łapie w mrocznym cmentarzu pamięć loch

Jak długo jeszcze to ofiara?
Z bólu ranisz bezradne przeznaczenie
Historyczną suknia on rekonstruuje mroźnie!
Diabelska tęsknota patrzy na nieczułą przeszłość!

Wiersze powiązane:

  1. Artystyczna łza “Artystyczna łza” Dawne przekleństwo przypomina mi o artystycznych krukach Igła...
  2. Artystyczna zbrodnia “Artystyczna zbrodnia” Jak długo jeszcze słońce jak brykle ktoś? Wyszywa...
  3. Ponury but “Ponury but” Czy jeszcze wciąż na głodne kruki kamienne jak...
  4. Zapomniane odkupienie “Zapomniane odkupienie” Czapka krynoliny walczy zawsze z suknią Tiurniura śni...
  5. Gorzki czas “Gorzki czas” Oni w igły oczekują na złudną pamięć… Nie...

Leave a comment

Your comment