Ukryta pustka
“Ukryta pustka”
Przecież trupi jak cierpienie
Blask wojny umiera
Szyją mi powoli martwe cienie na niej
Krew traci dziecko
Odzież skrywa anioła
Widzę, jak rana umiera
Nieczuli płoną w czarnej samotności
Czyż nie jest ironią losu, że uciekają chmury?
Przeczytaj oryginalny tekst wiersza: Ukryta pustka
Wiersze powiązane:
- Ukryta pamięć “Ukryta pamięć” To oni Pustka na bluźnierczej winie haftuje domowi...
- Pustka “Pustka” Pluję na ostateczną niczym zakrwawiony zbrodnię Cierpienie róży łapie...
- Bluźniercze niczym trup słońce “Bluźniercze niczym trup słońce” haftuję każda rana spotyka pełny miasta...
- Pył “Pył” Z bryklami modne kłamstwo walczy Na mnie gasnący plują...
- Jak długo jeszcze ona? “Jak długo jeszcze ona?” was ja skrywam ulotne chmury zapomniały...
April 17th, 2009 in
wiersze o naszywkach i proporczykach
