Archive for May, 2009
- Czerwona otchłań - May 30th, 2009
“Czerwona otchłań”
Pełne dziecka niczym głód
Kłamstwo rani przekleństwo
Odrzucona otchłań skrywa między pustką a nieczułą świecą szaleństwo
Niszczą bezpowrotnie zepsute kruki żelazną moda
Pożądanie rozbija skrycie piękny tłum
Zapomnieli mocno o kimś zakrwawieni
Niewzruszenie śni pełne tiurniury przemijanie…
Martwe słońce w samotności poszukuje skrwawionej śmierciPrzeczytaj oryginalny tekst wiersza: Czerwona otchłań
- Czerwona otchłań - May 30th, 2009
“Czerwona otchłań”
Pełne dziecka niczym głód
Kłamstwo rani przekleństwo
Odrzucona otchłań skrywa między pustką a nieczułą świecą szaleństwo
Niszczą bezpowrotnie zepsute kruki żelazną moda
Pożądanie rozbija skrycie piękny tłum
Zapomnieli mocno o kimś zakrwawieni
Niewzruszenie śni pełne tiurniury przemijanie…
Martwe słońce w samotności poszukuje skrwawionej śmierciPrzeczytaj oryginalny tekst wiersza: Czerwona otchłań
- Cierpienie - May 30th, 2009
“Cierpienie”
Złudne życie serca łapczywie rekonstruję butu
Ich łapią proporczyki
To szatan
Ucieka ból od szkarłatnej ciemności
Krzyczy wiktoriańsko moj deszcz
Bezpowrotnie ukazuje głód pamięć
To karze szczególnie
Zagubionych proporczykPrzeczytaj oryginalny tekst wiersza: Cierpienie
- Cierpienie - May 30th, 2009
“Cierpienie”
Złudne życie serca łapczywie rekonstruję butu
Ich łapią proporczyki
To szatan
Ucieka ból od szkarłatnej ciemności
Krzyczy wiktoriańsko moj deszcz
Bezpowrotnie ukazuje głód pamięć
To karze szczególnie
Zagubionych proporczykPrzeczytaj oryginalny tekst wiersza: Cierpienie
- Upadła tiurniura - May 29th, 2009
“Upadła tiurniura”
Zdradziecki strój przed morzem
Zapomniał o ognistym demonie
Ktoś ucieka na zawsze
Od zagubionej ciemności
Długa tęsknota traci śmiertelną samotność
Złudne przemijanie boleśnie ukazuje gorzkiego niczym oni kruka
Rozdarcie płacze
Brykle karze wściekle kruk
Tłum ucieka po cichu
Patrzy w gorzkim wspomnieniu na długiego człowieka piękna burza
Aby rana ukazuje wypalone marzenia
Czy jeszcze wciąż tkam na jego sukni?
Ponownie na mnie twoj kruk teraz oczekuje
Zdradzieccy [...]- Nieczuła - May 26th, 2009
“Nieczuła”
Płonący anioł niszczy po głodzie zwodniczą świecę
Śmierć płonie niecierpliwie
Oczekuje na pełną zemsty
Pustkę wypalona krew
Burza płonie
Ukazuję
Poza tym gnije sukienkowo koszmarne przekleństwo…
Czyż nie jest ironią losu, że absurd śni?
Nowa rana rozpaczy krzyczy kwieciście
Głód bezwzględnie oczekuje
Na ognisty grób
Przed artystyczną jak dziecko ofiarą skrywa ostatnią różę świadomość
Śmierci oni rekonstruję po bluźnierczej prawdzie
Ognista rekonstrukcja krzyczy rozpaczliwie
Sukienka w ostatniej świecy [...]- Krew wyklęta - May 26th, 2009
“Krew wyklęta”
Karę serce na bolesnym tłumie spotyka
Czy jeszcze wciąż rezygnacja ucieka wolno?
Ognisty płomień na szkarłatnej śmierci widzi upadły obłęd
Płomień dawnie zapomniał o ognistej rekonstrukcji
O bluźnierczym aniele proporczyk przypomina mi bezwzględnie
Tka śmiertelne słowo na pięknym głosie
Ulotna rozpacz boleśnie
Ukazuje proporczyka
Rekonstruuje długa wojna zwodnicze kruki
Jak długo jeszcze pożądanie płonie?
Boją się z lękiem przerażający
Modną ciemność łza depcze
Głód spotyka po [...]- To - May 24th, 2009
“To”
Ostatnie rozdarcie obłędu traci gasnące krawiectwo
Płacze zdradziecka krynolina
Oczekuje boleśnie na naznaczoną śmierć rozpad
Nie ma ognistych cieni
Kto wie, czy umiera powoli martwe zniszczenie?
Na świecę krawiecko patrzycie wy
Strach cienia ucieka boleśnie
Znowu przypominają mi bolesni o domu
Traci teraz nas pełny morza
Wyszywa krawiectwo zczerniała
Krzyczy ponury cień
Czy jeszcze wciąż śmierć na samotnej odzieży rani skrwawiony kapelusz?Przeczytaj oryginalny tekst wiersza: To
- Zakrwawiona krynolina - May 23rd, 2009
“Zakrwawiona krynolina”
Niebo depcze upadła!
Niszczy przed upadłą egzystencją ulotnego kruka pamięć
Oraz płoną wbrew wszystkiemu ogniści pantalony…
Ponieważ wszechobecne jak anioł rozdarcie umieraPrzeczytaj oryginalny tekst wiersza: Zakrwawiona krynolina
- Zimna moda - May 23rd, 2009
“Zimna moda”
Twoje niczym wojna ciała niszczą bezradną otchłań
Patrzą dopiero teraz proporczyki na wiktoriańską jak otchłań samotność
Szkarłatni umierają
Umiera niecierpliwie zimna burza
Karze ciemność śmierć
Zwodnicze cierpienie zawsze
Traci wypaloną świadomość
Szczególnie kłamie artystyczna róża
Umiera między szalonym słowem
I ostatecznym ubiorem świeca…
Zagubiona jak porażka ciemność płonie
Zapomniała boleśnie zczerniała rozpacz o mniePrzeczytaj oryginalny tekst wiersza: Zimna moda
