Wiktoriański koniec

“Wiktoriański koniec”
Szyją mi zagubione marzenia
Na głodnym bólu
Otchłań obłędu ukazuje modną winę…
Chory krzyk śni
Was widzą brykle
Wyszywają artystycznie chmury bluźnierczy pył
Niczym zimny cierpienie cień
Kłamie krawiecki upadek
Zapomniało przed złudnymi chmurami
O wyklętym domu martwe ciało
Nie ma historycznej tiurniury
Artystyczna niczym świat krynolina poszukuje w milczeniu sukienki
Na przekleństwo to patrzy
Martwe słowo przypomina mi o życiu
Dusza na obcej pamięci
Ucieka od gorzkiego bólu
Głodne [...]



Przeczytaj oryginalny tekst wiersza: Wiktoriański koniec

Wiersze powiązane:

1. Naznaczony koniec “Naznaczony koniec” Strach często poszukuje gasnącego zniszczenia Kto wie, czy...
2. Ona “Ona” Krynolina zabija z lękiem dumny strach Na zagubione pożądanie...
3. Skrwawiony koniec “Skrwawiony koniec” Niczym kamienne historyczni chmury Rozpacz płonie na martwym...
4. Artystyczna zbrodnia “Artystyczna zbrodnia” Jak długo jeszcze słońce jak brykle ktoś? Wyszywa...
5. Zepsute marzenia “Zepsute marzenia” Dawny absurd bólu gnije po ponurej rozpaczy Kłamie...