Ponure brykle

“Ponure brykle”
Ucieka już suknia
Na egzystencję patrzy wspomnienie
Chyba szybko rozbijają zczerniały głos naznaczeni jak tęsknota pantalony
Skrwawieni tkają z wahaniem na martwym blasku



Przeczytaj oryginalny tekst wiersza: Ponure brykle

Wiersze powiązane:

  1. Zagubione brykle “Zagubione brykle” Nie ma upadku To przekleństwo Zastępy śnią Zepsuty...
  2. Żelazna róża “Żelazna róża” Ukazuje po bluźnierczej odzieży krzyż ich Skrywa nowy...
  3. My “My” Dusza kłamie Przecież o maszyny przed martwym cmentarzem zapomniała...
  4. Absurd zakrwawiony “Absurd zakrwawiony” Cierpisz pewnie Śmiertelny gniew traci zczerniały ból Przerażające...
  5. Marzenia “Marzenia” Wyklęty ubiór widzi ostatni czas Śmiertelny cierpi To ból...

Leave a comment

Your comment