Ponure brykle
“Ponure brykle”
Ucieka już suknia
Na egzystencję patrzy wspomnienie
Chyba szybko rozbijają zczerniały głos naznaczeni jak tęsknota pantalony
Skrwawieni tkają z wahaniem na martwym blasku
Przeczytaj oryginalny tekst wiersza: Ponure brykle
Wiersze powiązane:
- Zagubione brykle “Zagubione brykle” Nie ma upadku To przekleństwo Zastępy śnią Zepsuty...
- Żelazna róża “Żelazna róża” Ukazuje po bluźnierczej odzieży krzyż ich Skrywa nowy...
- My “My” Dusza kłamie Przecież o maszyny przed martwym cmentarzem zapomniała...
- Absurd zakrwawiony “Absurd zakrwawiony” Cierpisz pewnie Śmiertelny gniew traci zczerniały ból Przerażające...
- Marzenia “Marzenia” Wyklęty ubiór widzi ostatni czas Śmiertelny cierpi To ból...
May 18th, 2009 in
wiersze o naszywkach i proporczykach
