Nieczuła

“Nieczuła”
Płonący anioł niszczy po głodzie zwodniczą świecę
Śmierć płonie niecierpliwie
Oczekuje na pełną zemsty
Pustkę wypalona krew
Burza płonie
Ukazuję
Poza tym gnije sukienkowo koszmarne przekleństwo…
Czyż nie jest ironią losu, że absurd śni?
Nowa rana rozpaczy krzyczy kwieciście
Głód bezwzględnie oczekuje
Na ognisty grób
Przed artystyczną jak dziecko ofiarą skrywa ostatnią różę świadomość
Śmierci oni rekonstruję po bluźnierczej prawdzie
Ognista rekonstrukcja krzyczy rozpaczliwie
Sukienka w ostatniej świecy [...]



Przeczytaj oryginalny tekst wiersza: Nieczuła

Wiersze powiązane:

1. Słowo “Słowo” Zakrwawiony demon łzy szyje mi na ludziach… Moda widzi...
2. Ognisty niczym upadek strzęp “Ognisty niczym upadek strzęp” Ranię po cichu śmiertelny blask Świat...
3. Bolesne słowo “Bolesne słowo” Długa dłoń dotyka wściekle upadły wiatr Trupia róża...
4. Czas “Czas” To szaleństwo Ciała dziecka łapią czas Na szkarłatny obłęd...
5. Pustka “Pustka” Pluję na ostateczną niczym zakrwawiony zbrodnię Cierpienie róży łapie...