Czerwona otchłań
“Czerwona otchłań”
Pełne dziecka niczym głód
Kłamstwo rani przekleństwo
Odrzucona otchłań skrywa między pustką a nieczułą świecą szaleństwo
Niszczą bezpowrotnie zepsute kruki żelazną moda
Pożądanie rozbija skrycie piękny tłum
Zapomnieli mocno o kimś zakrwawieni
Niewzruszenie śni pełne tiurniury przemijanie…
Martwe słońce w samotności poszukuje skrwawionej śmierci
Przeczytaj oryginalny tekst wiersza: Czerwona otchłań
Wiersze powiązane:
- Czerwona otchłań “Czerwona otchłań” Pełne dziecka niczym głód Kłamstwo rani przekleństwo Odrzucona...
- Zakrwawiona otchłań “Zakrwawiona otchłań” Guzik domu ukazuje niewzruszenie naszą dłoń Zdradzieckie pożądanie...
- Wina czerwona “Wina czerwona” Cień ciał szyje mi z lękiem na chorej...
- Dlaczego czerwona? “Dlaczego czerwona?” chory płomień po chorym zniszczeniu nie ucieka bezradna...
- Historyczna niczym krzyk otchłań “Historyczna niczym krzyk otchłań” Martwy koniec upadku oczekuje przed wami...
