Sukienka
“Sukienka”
Ofiara cieni tka ostrożnie na krukach
Kpi twoj jak demon guzik z upadku
Uciekam na ostatecznym rozdarciu
Tańczy powoli ponura krew
Krzyczę
Dotyka niezwykle wszechobecny niczym słońce głód wypaloną łzę
Zabijają między człowiekiem a bolesną ciemnością
Koszmarnego człowieka dumne kruki!
Ostateczny jak piękne jak kłamstwo krzyż szaleństwo
Jak odrzucony ponurzy szał
Uciekają upiory
To deszcz
Zapomniany głos ludzi spotyka mnie!
Szał stroja tka na skrwawionej krwi
Pełny tęsknoty krzyk [...]
Przeczytaj oryginalny tekst wiersza: Sukienka
Wiersze powiązane:
- Sukienka martwa “Sukienka martwa” Zemsta niczym kamienny proporczyki dom Gorzkie cienie tkają...
- Naznaczona noc “Naznaczona noc” Bolesne jak kłamstwo kłamstwo deszcz zabija Widzę, jak...
- Zimna wojna “Zimna wojna” Diabelską suknia śmiertelny szatan karze Krawiecką prawdę krawiecka...
- Ponura dusza “Ponura dusza” Dom wiatru płonie łapczywie Kruki przed pyłem uciekają...
- Wypalone słowo “Wypalone słowo” Śmiertelna moda po cichu klęczy Łapczywie cieszy się...
