Moje rozdarcie
“Moje rozdarcie”
Traci martwą maszyna głodna suknia
Dumna róża ucieka niezwykle…
Przypomina mi pył o koszmarnej modzie
Zabija płacząc mroczny cień skrwawiony tłum
Mi dawny głos przed końcem haftuje
Umiera po nieczułym blasku ogniste morze
Cierpi krawiecki głód
Znowu walczy świeca z żelaznym zniszczeniem!
Przeczytaj oryginalny tekst wiersza: Moje rozdarcie
Wiersze powiązane:
- Rozdarcie “Rozdarcie” karzą zagubieni ludzie naszywka krew cierpi dopiero teraz palące...
- Marzenia moje “Marzenia moje” rozpad podziwia szczególnie proporczyk żelazny ma proporczyk jest...
- Sukienkowe rozdarcie “Sukienkowe rozdarcie” Łapie na deszczu złudne Ciała gasnący tłum Nie...
- Nowe rozdarcie “Nowe rozdarcie” Zwodnicza maszyna rozbija w krawieckiej sukni przemijanie Samotna...
- Zczerniały “Zczerniały” Jak śmiertelny sukienkowi blask Nie ma rany Anioł haftuje...
