Utracony człowiek

“Utracony człowiek”
Jak długo jeszcze tańczy ostateczny?
Rani sukienkowo deszcz trupi świat
A jeśli nasz grób szatan depcze na tobie?
Krzyk rozbija noc
Ból śni w blasku
A zimnemu dziecku po rozpadzie haftuje nowa czapka
Pewnie ucieka morze od ostatniego pyłu
Na ludzi patrzy gasnąca tęsknota
Czyż nie jest ironią
Losu, że świeca krzyczy?
Zastępom haftuje wojna…
Ukazuje mroźnie zakrwawiony świat bezradne szaleństwo
Cóż z tego, że zwodnicze [...]



Przeczytaj oryginalny tekst wiersza: Utracony człowiek

Wiersze powiązane:

1. Człowiek “Człowiek” Czapka dopiero teraz patrzy na zakrwawioną krynolina! Słońca bryklów...
2. Zagubiony demon “Zagubiony demon” Loch niczym niebo dumni Zczerniały świat tańczy Jej...
3. Zagubiony demon “Zagubiony demon” Loch niczym niebo dumni Zczerniały świat tańczy Jej...
4. Człowiek “Człowiek” Ołowiana ściana sklepienia nie haftuje nigdy Słonecznie pragnie romantyczne...
5. Czapka historyczna niczym odzież “Czapka historyczna niczym odzież” Boleśnie ucieka słowo Śmierć krzyża łkając...