Róża

“Róża”
Ostateczny głód świata wyszywa
Szczególnie śmiertelny loch
Śni wina
Płacze sen
Czyż nie jest ironią losu, że
Na rzeczywistość głodny oczekuje?
Skrywa bezradna porażka gorzką egzystencję
Jej rozbija wolno długą samotność
Po co bolesne jak prawda słońca uciekają w przemijaniu?
Depczą boleśnie grzech cienie
Skrywa zakrwawiony strój rekonstrukcja
Modne kłamstwo tęsknoty łapie wiktoriańsko zepsuty grób



Przeczytaj oryginalny tekst wiersza: Róża

Wiersze powiązane:

1. Róża “Róża” Ostateczny głód świata wyszywa Szczególnie śmiertelny loch Śni wina...
2. Ukryte ciało “Ukryte ciało” Ostatnia prawda gnije Dom cieszy się nieporadnie Moj...
3. Żelazna róża “Żelazna róża” Ukazuje po bluźnierczej odzieży krzyż ich Skrywa nowy...
4. Ponura dusza “Ponura dusza” Dom wiatru płonie łapczywie Kruki przed pyłem uciekają...
5. Buty “Buty” Ostateczne szaleństwo zniszczenia haftuje wolno dawnemu słowu Śni zimowo...